10. 19:00 - 24:00 Miejski Ośrodek Sztuki, ul. Pomorska 73

“Piramida i tajemnica” oraz “Pomiędzy Formą a Przestrzenią

(MOS)

Piramida i tajemnica” – NATALIA  LL [fotografia, obiekty, video]  (Galeria Sztuki Najnowszej)

Artystka – „ikona” polskiego konceptualizmu lat 60. – 70.  Wykorzystuje instalacje, film i fotografię do obrazowania sfer emocji, cielesności i seksualności kobiety współczesnej.

W latach 1957-63 studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu pod kierunkiem prof. Stanisława Dawskiego, w 1963 r. uzyskała dyplom. Zajmuje się malarstwem, fotografią, rysunkiem sztuką performance i wideo. W 1970 r. była współzałożycielką Galerii Permafo we Wrocławiu. Od 1975 r. włączyła się do międzynarodowego ruchu sztuki feministycznej, brała udział w licznych sympozjach i wystawach. w latach 1978-81 pełniła funkcję komisarza I i II Międzynarodowego Triennale Rysunku we Wrocławiu, a w latach 1989- 1995 była wiceprzewodniczącą IV i VI Triennale. Stypendystka Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku (1977), “Verein Kulturkontakte” w Wiedniu (1991) oraz Pro-Helvetia w Szwajcarii (1994).

Obecnie w Wenecji odbywa się wystawa artystki w ramach 55 Biennale Sztuki.

strona artystki: www.nataliall.com

„Pomiędzy Formą a Przestrzenią” Stanisław Brach – [rzeźba, ceramika] (BWA)

Urodzony 21 września 1972 r. w Gorlicach. Absolwent Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, dyplom w pracowni prof. Mariana Koniecznego w 2000 roku. W latach 1987-93 uczeń Technikum Ceramicznego w Łysej Górze. W 2008 roku uzyskał tytuł doktora w dziedzinie sztuk pięknych na Wydziale Rzeźby ASP w Krakowie. Od 2010 adiunkt na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie –kieruje Pracownią Ceramiki. W latach 2002-2005 oraz 2009-2010 prowadził zajęcia dydaktyczne w dziedzinie rzeźby w Instytucie Sztuki Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie. Prace w zbiorach Muzeum Rzeźby Współczesnej Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, Międzynarodowego Muzeum Ceramiki w Faenzie we Włoszech oraz w zbiorach prywatnych.

„Motywem przewodnim ceramicznych rzeźb Bracha jest postać ludzka, mocno stylizowana, uproszczona, ale czytelna i sugestywna. Kreując formę artysta prowokuje widza do spojrzenia na poruszany temat w szerszym kontekście. Jego zainteresowania nie dotyczą jedynie samej formy, ale relacji między nią a przestrzenią. Symbolicznie obudowuje, zamyka przestrzeń, tworząc ażurową kompozycję, co pozwala jednocześnie powietrzu i światłu ujawniać swoje właściwości…..”

www.mosart.pl